Food Photography Workshop

Vorige Zaterdag ben ik door het magazine Shoot (en het betalen van €99 😉 ) naar de Food Photography workshop van Joris Luyten kunnen gaan. De cursus was bedoeld voor beginnende fotografen die graag eten fotograferen. Het opzet van de workshop was dan ook om een zo professioneel mogelijk resultaat te krijgen met zo weinig mogelijk middelen (lees: geld).

De workshop begon met een basis uitleg over camera-instellingen waarna er een uitleg volgde over het eten en de “studio”-opstelling. Na een tijdje vlogen we erin en konden we per 2 de tips and tricks van Joris Luyten in de praktijk brengen. Een van de belangrijkste tips is langzaam opbouwen voor de camera. Mijn resultaat zie je hier boven :-).

De vele tips kwamen constant aanvliegen en al snel werd het een fantastische namiddag die ik mij lang zal herinneren.

Oh ja, we hebben geen haarlak gebruikt! 😉

Ramen en deuren

Ramen kopen is een hele klucht. Je schuimt alle mogelijke winkels af, komt thuis met tal van offertes, je informeert je langs alle kanten en uiteindelijk kies je toch nog grotendeels op gevoel.
En toch wil je niet licht over deze beslissing gaan. Het is een grote hap uit het renovatiebudget en de werken zijn ingrijpend voor het uitzicht van de voor- en achtergevel. Je vraagt dus hulp aan iedereen die je maar kent ook al is elke extra persoon een extra mening.

En uiteindelijk moet je toch zelf de knoop doorhakken en hopen dat je de juiste keuze maakt. Een sprong in het onbekende als het ware. De uitgekozen offerte wordt nogmaals overlopen, elke extra optie gewikt en gewogen, alle mogelijke addertjes onder het gras er uitgehaald tot de offerte uiteindelijk volledig is en de verkoop een feit is.
Wij hebben onze ramen besteld bij de Engels Shop in Kapellen. Het uiteindelijke resultaat, met een Schüco profiel en superisolerend glas, is normaal te bezichtigen op 3 juli.

Park + Ride

Voor het eerst heb ik gebruik gemaakt van de Park+Ride mogelijkheden rond Antwerpen. Op maandagochtend ging het naar de p+r parking in Merksem om daarna met tram 3 verder door te rijden naar Antwerpen. Een snelle verbinding, zo zou je denken.
Eerst en vooral moet je met de auto tot op de p+r parking geraken. De mogelijkheden:

  • Via Kapellen: centrum onderbroken
  • Via Brasschaat
  • Via E19: Praktisch altijd file

Ik koos voor de weg via Kapellen (binnendoor via Heidestraat noord) en dit leek de correcte beslissing. Al heeft het me, met alle vertragingen, toch 40′ gekost tot de p+r parking. Deel 1 van de reis was voltooid!

De verbinding met tram/pre-metro 3 door Merksem is zeer vlot, minder dan 10′ wachten op een tram. Het voordeel van de beginhalte is de zekerheid op een zitplaats. Tram 3 rijdt heel het traject op een eigen bedding en heeft dus geen last van eventuele files. Ondanks al die voordelen vond ik de reistijd aan de hoge kant. Op zich was ik snel op mijn bestemming (±15′), maar Antwerpen Schijnpoort kan je moeilijk Antwerpen Centrum noemen.

Zou ik de P+R nog meer gebruiken? In sommige gevallen wel, in andere niet. Hier spelen meerdere factoren, ligging, bereikbaarheid met auto/openbaar vervoer, tijdstip, parkeergelegenheid,…
Alles bij elkaar hou ik toch een positief gevoel over aan de P+R oplossing.

Weekendje Disney

Belofte maakt schuld!

Een belofte tijdens een vorige, niet zo geslaagde, vakantie heeft mij een weekendje Disneyland Resort Paris gekost. Gelukkig vielen de puzzelstukjes “verjaardag” en “korting” mooi samen in een leuk verjaardagscadeau tijdens het laatste krokusweekend. Dank u Travio voor de prachtige promotie! 3dagen/2nachten voor 2 personen in Sequoia Lodge voor nog geen €400.

Na het inchecken konden we, goed ingepakt tegen de koude, beginnen aan onze 1ste verkenning. Op het menu stond het Disneyland park. Na het afschuimen van alle “landen” en het uittesten van de nodige attracties zijn we rond 17u naar ons hotel vertrokken om eindelijk de kamer te bekijken. De sleutel vragen aan de receptie bleek moeilijker dan verwacht.
Na een korte verfrissing op de kamer waren we klaar voor Buffalo Bill’s Wild West Show. Anderhalf uur show en spektakel tijdens een lekker (redelijk zwaar) diner.

Zaterdag werden we wakker in een wit decor dat gelukkig snel verdween door een miezerig zonnetje. Na een stevig ontbijt was het tijd om het Walt Disney Studios Park te verkennen. Onze enige volledige dag hebben we goed gebruikt om van bijna alle attracties in het Studios park te genieten. De nieuwe attracties Hollywood Tower Hotel (Tower of Terror) en Crush’s Coaster waren super, net zoals de reeds gekende Rock ‘n’ Roller Coaster with Aerosmith (de beste coaster die ik tot hiertoe heb meegemaakt). Rond 18u hadden we een tafeltje gereserveerd in de Auberge de Cendrillon. Samen op de foto met Assepoester en daarna genieten van het lekkere eten terwijl de ene prinses na de andere voorbij kwam lopen. Na het eten was het zeer rustig in het park en konden we ons eindelijk laten gaan in Buzz Lightyear Laser Blast. Een leuke laser shooting attractie waar je zoveel mogelijk punten dient te halen door op Buzz Lightyear’s vijanden te schieten. Nadien hebben we onze avond afgesloten met een romantische wandeling door het park.

Op onze laatste dag waren we als vroege vogels *kuch* bij de eerste in het Disneyland park. Dit had uiteraard als voordeel dat de geopende attracties geen wachttijden hadden (5′ wachten == 5′ wandelen door de lege aanschuifpoortjes). Na 10u werd het drukker maar toch was het bij sommige attracties totaal niet druk. Bij andere dan weer wel. Zo was het van bij de opening van de Big Thunder Mountain Railroad direct 30 tot 40′ aanschuiven. Lang leve de Fast Pass! In de loop van de dag zijn we in het Walt Disney Studios Park nog een paar shows gaan bekijken zoals Stitch Live waar ik de very very very… evil person was 🙂

Na een vermoeiende laatste dag konden we terugblikken op een geslaagd weekend. Tijdens het naar huis rijden werd de laatste foto getrokken, hopelijk krijg ik die nooit te zien 😉

koekoek

2009 was het jaar waarin ik wat rustiger zou worden in de auto. Dat is niet volledig gelukt en dus ga ik iets nieuw proberen. In plaats van de talrijke krachttermen die ik gebruik zal ik mij nu op een andere manier belachelijk maken.
Het woord van 2010: koekoek!

Verbouwen

De afgelopen weken zijn we hard aan’t werken in ons nieuw huisje. Toog afbreken, kasten afbreken, behangpapier afhalen,… Een heleboel dingen te doen en maar twee paar handen.
Hieronder een paar ‘sfeer’-foto’s.
(oh ja, dit is mijn 1ste blogpost via mijn iPhone)

Melkveeboeren

De boeren hebben het moeilijk om de eindjes aan elkaar te knopen. Het komt dezer dagen genoeg in het nieuws. Staking hier, blokkade ginder, … zelf heb ik hier niets mee te maken behalve dat ik melk drink! Vandaag, op mijn fietstocht, ben ik echter een boer tegen gekomen en hebben we even gekeuveld bij een wei vol vaarzen. De man kwam kijken of er nog genoeg drinken was want de vaarzen blijven met dit goede weer dag en nacht buiten. Begin volgend jaar mogen ze kalven en dan worden het echte melkmachines.

Op de vraag of hij mee heeft gestaakt krijg ik een verwacht antwoord: “Daar heb ik geen tijd voor, te veel werk”. Hij is uiteraard tevreden met de extra 2cent/liter die vandaag overeen werd gekomen door de hoge pieten in Brussel maar hij beseft goed dat dit er slechts voor zorgt dat het water maar tot aan de kin komt.

Een koe uit een andere wei: